Two successive storms batter N. Luzon

In Ifugao, typhoon Pedring affected 84 barangays, with 1,695 families or a total of 8,723 persons. About 115 houses were totally damaged, 1,634 houses were partially damaged. Four persons were reported dead, 16 injured and one missing. Pedring caused Php7.5 million worth of damage to irrigation, Php12.5 million damage to bridges, Php 4.7 million to barangay roads, and Php 27 million to river flood control.

(Photo credit: Maribelle Bimohya, Provincial Capitol of Ifugao)

New storm stronger than Pepeng heads to eastern Bicol

By Gloria Esguerra Melencio

17 October 2009

MANILA-Another tropical storm “stronger than typhoon Pepeng” is heading to the direction of eastern part of Bicol and is expected to enter the Philippine area of responsibility this Saturday morning.

A low pressure area (LPA) is also eyed at a distance of 290 kilometers heading toward northern Luzon and the Visayan region that is expected to affect the north and northwestern part of Puerto Princesa in Palawan.

This LPA, however, may not turn into a storm.

The Philippine Atmospheric Geophysical and Astronomical Services Administration (PAGASA) is monitoring the forthcoming storm from Marianas Island in Guam to be named “Ramil” (with international code name “Lupit”) once it made a landfall.

PAGASA chief Nathaniel Cruz said that the storm is now being eyed at 1,300 kilometers in the eastern portion of Bicol with gusty wind of 75 up to 90 kilometers per hour.

He also said  that the LPA is moving toward west-northwestern part with strength of 26 kilometers per hour and heading toward the general direction of central and northern Luzon-Taiwan area.

Cruz said over a radio interview that ‘Ramil” may become a strong typhoon once it made a landfall in the Philippines.

In a related development, the intertropical convergence zone is currently affecting northern Luzon and the Visayas region as Friday had cloudy skies and rain showers with intermittent thunders and lightning.

Paroo’t Parito

Pangit na katotohanan

ISANG maganda at pangit na katangian ng mga Pinoy na nangingibang-bayan ang pagiging “taas-noo” o – sa wikang Ingles – “proud.”

Maganda, dahil lagi nating ipinagmamalaki ang pagka-Filipino saan man mapunta, at nahihiya tayong gumawa ng kapalpakan dahil nga ipinagmamalaki natin ang ating lahi.

Pangit, dahil nagiging mayabang tayo, mapag-aglahi o “racist” at bulag sa sariling mga kapintasan.
Lagi nating ipinakikita ang pinakamagaling nating paa (sabi kasi sa Ingles, best foot forward e) at naiinis tayo kapag may nagsabing bansa tayo ng mga katulong. Syempre hindi totoong bansa tayo ng mga katulong pero hindi maiiwasang may magbiro tungkol dito lalo na at totoo namang nag-eeksport tayo ng mga DH.

Marami nang mga Pinoy na naging matagumpay sa ibang bansa at nagbigay ng karangalan sa atin. Hindi lamang ang mga sikat na tulad nina Charice Pempengco at Manny Pacquiao. Nariyan din ang mga di kilala pero magagaling na nagbigay ng karangalan sa simpleng sipag at tiyaga. Bakit mahalaga ang karangalan sa atin? Kasi, “proud” nga tayo. Ayaw nating “dinudungisan” ang pangalang Pinoy sa labas ng bansa.

Dahil dito, nagkaroon ng pagtatalo ang mga Pinoy na editor sa pinagtrabahuhan kong diyaryo noon sa Saudi.

Naglaan ang diyaryo namin ng dalawang pahina para sa mga balita sa Pilipinas. May ibang ayaw magpakita ng mga litrato ng delubyo, sunog, basura, pulubi at iba’t-iba pang nagpapakita ng “pangit” na imahe ng sawimpalad nating bansa. Meron namang gustong ipakita ang “buong katotohanan.”

“Bakit natin ipapakita ’yang namumulot ng basura? Alam ng lahat ng Pinoy na meron niyan sa atin, hindi na natin kelangang ipakita pa iyan. Nakakahiya sa ibang lahi,” sabi ng isang editor.

“Bakit hindi natin ipakikita e balita ito. Masakit at pangit na balita pero totoong nangyayari. Bakit kelangan nating itago?” sagot naman ng isa.

“E masama nga. Hindi gusto ng mga kababayan natin dito at napapaaway lang sila sa ibang lahi.”

“Bakit sila makikipag-away e lahat ng lipunan merong mahirap? Sinong ‘ibang lahi’ ang may karapatang pagtawanan ang mahihirap natin? Sinasabi mo lang yan dahil ikaw mismo ikinahihiya mo yung mahihirap nating kababayan.”

“Ungas ka pala, nakipag-away na nga ‘yung kaibigan ko dahil diyan sa litrato.”

“Ikaw ang ungas, pati kaibigan mo, bakit siya makikipag-away dahil lang sa litrato?”

Kung walang umawat, siguradong nagsapukan na ’yung dalawang editor. Totoong pangyayari po iyan, peks man.

Ang “bottom line,” hindi maatim ng Pinoy na “maliitin” siya ng ibang tao. May mga psychologist na magsasabing “inferiority” ang tunay na dahilan kung bakit ganoon ang pakiwari ng Pinoy; kaya malaking bagay na ’yung mumunting mga tagumpay na inaani ng iba para sa kanya.

Ewan ko, basta ang napapansin ko sa Pinoy, masipag siya, mabait at masunurin sa batas kapag nasa ibang bansa.